- Darıxmaq
- Elnarə
-
Darıxsalar hiss edərik? Darıxsaq hiss edərlər? Sən... darıxsam hiss edərsən?
Bəzən sizə də elə gəlir ki, kimsənin həsrətini çəkməliyik, kimsə üçün burnumuzun ucu göynəməlidir?
Çox olur belə.
Darıxmaq kimlərə məxsusdur?
Qəlbi həqiqətən eşqlə dolu olanlara? Ya təkbaşına dünyalarla savaşan, həsrəti özünə qalxan edənlərə? Bəs onda darıxan bizlər?
Dəyəcək kimsələrə sipər oldu həsrətimiz? Dəyəcək insan idimi həsrətimizi sipər edənlər?
İlk darıxdığım biri idi, hətta deyərdim ki, darıxmağın nə olduğunu öyrədən biri təəssüf ki...
Bilmirəm, düşüncəmdə darıxmaq həmişə boz hava kimi qalıb mənim. Evdən çıxmaq istəməyib saatlarla yatmaq istədiyim, hər şeyi sorğuladığım “mən” günü kimi çarəsizlik timsalıdır darıxmaq.
-Darıxırsan?
Söhbətin ondan getdiyini ikimiz də bilirdik. Bəlkə də birlikdə olan günlərdən söz açmaq istəyirdi. Bəlkə də sadəcə darıxdığını dilə gətirmək üçün məndən də eyni cavabı gözləyirdi.
Hər zaman olduğu kimi, duyğularını yaşamaqda aciz, onları göstərməkdən qorxan mən, özümə belə yalan deyib suala dəxlisiz cavablar verməyə çalışdım. Bəli, cavablar... sanki yalan danışdığım hər halımdan bəlli deyilmiş kimi, bir də özümü yalanlarımla birlikdə qəbullandırmağa çalışırdım. O məni görmürdü, amma hiss edirdim,bilirdi ki, qaçıram suallardan. Mən isə daha çox şey demək istəyirdim, sanki qaçmaqla.
Niyə mənə darıxmağı öyrətdiyini soruşmaq istəyirdim. Qovuşmağı dadmamışdıq bir çoxları kimi. Olmazdı ki, mənə darıxmağı da öyrətməzdi? Amma bu suallar, ona demək istədiyim çox şey kimi, darıxmağı bacarmaq duyğumla birlikdə qəlbimin ən dərinliklərində özlərinə çoxdan yaşamaq üçün həyat qurmuşdular.
Kimin işığı onları aydınlığa çıxarar, bilmirəm. Əmin olduğum isə tək bir şey var: O, mən deyiləm.
Bəli, illər əvvəl darıxmağı iliklərimə qədər hiss etdirən biri indi də qarşıma keçib o sualı vermiş, hətta “kimin darıxdığını görmək üçün gözlərini açmalısan” demişdi mənə.
Bəs kim idi o darıxan? Axı darıxsalar hiss etməzdik? – belə cavab verərək, sanki sualı ona çevirməyin qüruru ilə bir anlıq dayandım. İçimdəki məyusluğu qəlbimdə hiss etmişdim, necə deyərlər. Yenə qorxmuşdum, çünki...güclü olduğumu, hər şeyin öhdəsindən tək gəldiyimi düşündüyüm, duyğularımı sakitləşdirdiyimi anlar gəldi gözümün önünə. Hamısında sadəcə qorxub susmuşdum. Ya da mənim həll etmə yöntəmim idi bu.
Bu sualların içində itib batarkən, o sadəcə “boş ver” demişdi mənə.
Nəyi boş verməli idim? Darıxmağı? Bu hissin artıq necə yad olduğunu? Ya sadəcə onu xatırladanın darıxmaq olduğunu?
Bəlkə mən elə onu boş verməli idim? Birini necə boş verə bilərdim bəs? Onu görməzdən gəlim, ona kobud davranım? Yox, yox, o bunu nəzərdə tutmurdu.
Burada belə onun sualını cavabsız qoyuram.
Yox, yox, bu dəfə qorxu deyil səbəbkar.
Boş verməyim idi susmağıma səbəb, aşikar.
Nə mən darıxardım artıq, nə o hiss edərdi; nə o darıxardı, nə də mən hiss edərdim artıq.
Elə bir mövzuyuq artıq bir-birimiz üçün. Kimilərinə sipər olacaq bundan sonra həsrətimiz. Neçə günlər keçəcək darıxmaqla. - 292
yanvar 2025, Elnarə
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......