- Bir Az Səni Xatırladır
- Elnarə
-
Bilirsən…
Hələ də kiməsə aşiq ola bilərəm.
Sənə heç bənzəməyən uşaqlarım olar.
Adının heç çəkilmədiyi bir həyat quraram.
Xəyalımdakı üzünü zaman köhnəldər.
Bilirsən. Mən səni sevmişdim.
Bir gün kor olsaydın da səni sevərdim.
Məsələn, əllərin olmasaydı.
Əllərin olmasaydı, sən özünü belə sevməzdin axı.
Bilirsən...
Səni unuda bilərəm —
amma içimdə açılan boşluğu heç nə doldurmaz.
Sənin kimi gülməz heç kim,
və sənin kimi baxmaz heç bir göz.
Yaşamağı öyrənərəm sənsiz,
amma içimin dərin bir yerində
həmişə bir az sən qalar.
Bir mahnı çalar,
səsi qaranlıq bir küçədən keçib ruhuma toxunar,
və əlvida dediyin anı pıçıldayar qulağıma.
Mən isə susaram...
Susaraq səni içimdə yaşatmağa çalışaram.
Bilirsən...
Bəlkə də səni sevmək mənə yaraşmırdı,
amma mən səni hər halınla,
hər yoxluğunla belə sevdim.
Dedim axı, əllərin olmasaydı...
bəlkə də, ürəyin olmasaydı,
bu qədər acıtmazdı bu sevgi.
Bilirsən...
Sən gedəndən sonra heç kimə tam açılmadım.
Sevgi gətirən hər qəlbə
"sən gecikdin" deməyi öyrəndim, səssizcə.
Sənin olmadığın yerdə
hər kəs yarım qaldı mənim üçün.
Tam olan tək şey — yoxluğun idi.
Hər kəsin sevdiyi bir baharı var,
mənim isə sənsiz keçən qışlarım.
Hava soyuq deyildi,
ürəyim üşüyürdü sadəcə...
Bilirsən...
Mən səni gözlərinlə yox, ruhunla sevmişdim.
İndi hər gecə sənin kölgənlə danışıram.
Sözlərini əzbər bilirəm —
amma səsini çoxdan unutmuşam.
Bəlkə bu sevgi deyildi,
bəlkə bu mənim tək tərəfli müharibəmdi.
Amma yenə də...
səni sevməkdən heç vaxt peşman olmadım.
Bilirsən...
Bəzən düşünürəm,
əgər hər şey başqa cür olsaydı,
sən qalsaydın… ya da mən getməsəydim...
bəlkə də biz “biz” olardıq.
Amma həyat belə deyil.
Bəzən ən çox sevdiyin insan
yalnız bir səhifədə qalır —
hekayənin sonunda deyil...
Səni içimdə dəfn etdim.
Adını çəkmədən, səni unutmuş kimi yaşayaraq.
Halbuki unutmuram.
Sadəcə danışmıram.
Və indi...
Bilirsən...
Mən yaxşıyam.
Səninlə yox — sənə baxmayaraq.
Səni sevərək deyil —
səni içimdə sakitləşdirərək sağaldım.
- 484
iyul 2025, Elnarə
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Zəl Cəlali Vəl İkram, Yoruldum . Görməkçün Cəlalını , Duruldum . Bir çeşmədən süzülüb, Xırmanlarda çözülüb, Yonqarlanıb, üzülüb, Yol aldım . Xətamla,günahımla......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......