- Bir Az Səni Xatırladır
- Elnarə
-
Bilirsən…
Hələ də kiməsə aşiq ola bilərəm.
Sənə heç bənzəməyən uşaqlarım olar.
Adının heç çəkilmədiyi bir həyat quraram.
Xəyalımdakı üzünü zaman köhnəldər.
Bilirsən. Mən səni sevmişdim.
Bir gün kor olsaydın da səni sevərdim.
Məsələn, əllərin olmasaydı.
Əllərin olmasaydı, sən özünü belə sevməzdin axı.
Bilirsən...
Səni unuda bilərəm —
amma içimdə açılan boşluğu heç nə doldurmaz.
Sənin kimi gülməz heç kim,
və sənin kimi baxmaz heç bir göz.
Yaşamağı öyrənərəm sənsiz,
amma içimin dərin bir yerində
həmişə bir az sən qalar.
Bir mahnı çalar,
səsi qaranlıq bir küçədən keçib ruhuma toxunar,
və əlvida dediyin anı pıçıldayar qulağıma.
Mən isə susaram...
Susaraq səni içimdə yaşatmağa çalışaram.
Bilirsən...
Bəlkə də səni sevmək mənə yaraşmırdı,
amma mən səni hər halınla,
hər yoxluğunla belə sevdim.
Dedim axı, əllərin olmasaydı...
bəlkə də, ürəyin olmasaydı,
bu qədər acıtmazdı bu sevgi.
Bilirsən...
Sən gedəndən sonra heç kimə tam açılmadım.
Sevgi gətirən hər qəlbə
"sən gecikdin" deməyi öyrəndim, səssizcə.
Sənin olmadığın yerdə
hər kəs yarım qaldı mənim üçün.
Tam olan tək şey — yoxluğun idi.
Hər kəsin sevdiyi bir baharı var,
mənim isə sənsiz keçən qışlarım.
Hava soyuq deyildi,
ürəyim üşüyürdü sadəcə...
Bilirsən...
Mən səni gözlərinlə yox, ruhunla sevmişdim.
İndi hər gecə sənin kölgənlə danışıram.
Sözlərini əzbər bilirəm —
amma səsini çoxdan unutmuşam.
Bəlkə bu sevgi deyildi,
bəlkə bu mənim tək tərəfli müharibəmdi.
Amma yenə də...
səni sevməkdən heç vaxt peşman olmadım.
Bilirsən...
Bəzən düşünürəm,
əgər hər şey başqa cür olsaydı,
sən qalsaydın… ya da mən getməsəydim...
bəlkə də biz “biz” olardıq.
Amma həyat belə deyil.
Bəzən ən çox sevdiyin insan
yalnız bir səhifədə qalır —
hekayənin sonunda deyil...
Səni içimdə dəfn etdim.
Adını çəkmədən, səni unutmuş kimi yaşayaraq.
Halbuki unutmuram.
Sadəcə danışmıram.
Və indi...
Bilirsən...
Mən yaxşıyam.
Səninlə yox — sənə baxmayaraq.
Səni sevərək deyil —
səni içimdə sakitləşdirərək sağaldım.
- 518
iyul 2025, Elnarə
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......
Şümşəd Hüseynova
Hər daim özümdən uzaqlaşan zaman qaçdığım tək yer var: qələm və vərəq. Bu hər daim belə olub. Hələ uşaq zamandan incəsənətə meyilli biri olmuşam. Nəticə?......
Şümşəd Hüseynova
İnsanlar gedər, xatirələri qalar. Bir insanın səsini, qoxusunu, hətta üzünü belə unuda bilərsiniz, fəqət heç zaman sözlərini, tutmadığı vədlərini unuda bilməzsiniz. Qələmimdə sevgi daim müqəddəs......
Şümşəd Hüseynova
Mən səni dərman bilərdim Sən dərdimə dərdmi qatırsan? ya gəl yanıma, ya burax məni, Sevgimi oyuncaqmı sanırsan? Sənsiz dözmək olmur, . Hara gedim? Kimə deyim......
Şümşəd Hüseynova
Bir yaz axşamı Ay işığında görsəm üzünü, duysam səsini. Kim deyər bezmişəm nur camalından. Ay mənim, bəxtimin qara taleyi. Səni sevmişdim günəşli bir gün, necə......