...
  • Məhkəmə
  • Əhməd Qəşəmoğlu


  • Məhkəmə

    Mühakimə edilir bir cani məhkəmədə,
    suallar dolu tənbeh, suallar dolu hədə.
    Hakim qəzəblə baxır bu müqəssir insana,
    müqəssirsə kədərli, gözləri batıb qana.
    Hər sözü təlaş dolu, danışır, səsi çıxmır,
    gözlərin yerə dikib, bir kəsə tərəf baxmır…
    prokror bir tərəfdə, vəkillər bir tərəfdə,
    zalda qohumlar, dostlar, insanlar dəstə-dəstə,
    sanki, qan yağışı yağır bu zala,
    hər insan dözə bilməz bu hala…

    çağırın, məhkəməyə gəlsin onun anası,
    görək, hansı ülgüyə, harda o olmuş asi?
    Bu cani bətnindəykən əməlləri nə olmuş?
    Nədən onun balası indi bu günə qalmış?
    Doğru yoldan azaraq hansı səhvləri etmiş ?
    Bu cani körpə ikən ona nələr öyrətmiş?

    Çağırın, məhkəməyə gəlsin qohumlar, qonşular…
    sözsüzdür bu, hər birinin məhkəməyə sözü var.
    Kim harda yadlıq etdi, kim nəyi əsirgədi?
    Kim ona hansı vədə yaxşılıq, pislik etdi?
    Kim vaxtında nədəsə ona əl uzatmadı?
    Onu doğması bilib, qayğısına qalmadı?

    Çağırın, məhkəməyə gəlsin
    birinci sinif müəllimi….
    özüylə gətirsin
    o vaxtki jurnalı,
    dəftəri, kitabı, qələmi…

    …axı bu müqəssiri o vədə
    bir nurlu körpə kimi
    geyindirib-kecindirib, üzündən öpüb
    əlinə gül dəstəsi vermişdilər…
    böyük-böyük arzularla
    birinci sinfə göndərmişdilər…
    cani ol, deməmişdilər!

    Harda, nə zaman sındı o körpə?
    Kim sındırdı körpəni?
    Lənət olsun qəni-qəni!

    Onu yaxşı-yaxşı danışdırıb, oxşayıb
    axtaran oldumu heç qəlbindəki işığı?
    bilən oldumu nədi onun
    ömrünün yaraşığı?
    düşünən oldumu ki, bu körpə də
    vətənin bir balasıdı?
    Düşmənlərin önündə
    adıyla, varlığıyla
    bir həsəd qalasıdır.

    Baxan oldumu damarından axan qana?
    Hansı soyun övladıdı, babalardan bu yana?
    Bəlkə, o körpənin qəlbində bir dahi vardı?
    Doğmaları görmədi, iblis alıb apardı?

    Çağırın, məhkəməyə onun bütün məktəbini,
    axtaraq bu caniliyin əvvəlini, himini…

    çağırın, cəmiyyəti, o yetişən mühiti,
    oyadaq yuxusundan neçə qara qəfləti…

    vətənin hər övladı vətənindən nur alsın,
    insanların qayğısı, bir-birinə yar olsun!
    qoruyaq hər körpəni dövranda bəlalardan,
    onlara nur verək ki, nur gözləyək onlardan!

  • sentyabr 2018, Əhməd Q.

  • 204
Qərib

Roni Xamilyon

Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......

Qatilimi Sevdim

Roni Xamilyon

Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......

Ölsəm unutma

Roni Xamilyon

Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......

Dəli Doluyam

Roni Xamilyon

Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......

Məni Bilmək İstəsən

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......

Xəbərin Olurmu

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......

Heç

Şümşəd Hüseynova

Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......

Apar yanına

Şümşəd Hüseynova

Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......

Səni araram

Şümşəd Hüseynova

Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......

Səssiz çağırış

Şümşəd Hüseynova

Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......