- Arzuların dəfn olunduğu meydan
- Əbil Həsən
-
Mərd, səhəri dirigözlü açdı. Həm arvadının sızıltısı, həm də öz canının ağrıları onu bu gecə də yatmağa qoymamışdı. Yerindən qalxıb əl-üzünü yudu, paltarını geyinib evdən çıxdı. Hara gedəcəyini bilmirdi.
Arvadını bir neçə həkimə göstərmişdi. Ona – Bu xəstəliyin müalicəsi burada bahadır, İrana apar – demişdilər. Onun aldığı maaşsa nəinki yeməklərinə, kommunal xərclərə belə güclə çatırdı. Hələ dərmanlar bir yana qalsın. Mərd, bunları fikirləşə-fikirləşə gəlib böyük bir meydanın qarşısında dayandı.
Meydan bomboş idi. Ara- sıra bahalı maşınlar şütüyürdü. Yadına düşdü... Neçə illər bundan qabaq ürəyində yaşatdığı arzuların yolunda bu meydanda zülmə qarşı gecəsini gündüzə qatmışdı... Özü kimi milyonlarla soydaşları ilə bir yerdə “azadlıq” deyə hayqırır, ürəyindəki arzuları naminə onlarla bir yerdə ölümə meydan oxuyurdu. Ancaq o vaxt ürəyində bəslədiyi arzularının heç biri bu gün həyata keçməmişdi, elə qəlbində arzu olaraq qalıb boğulmuşdu.
Mərd, taqətsiz halda diz çöküb arzularının meydanını əsəbdən qıc olmuş, az qala çalova dönmüş əlləriylə qazmağa başladı. Asfalt dəmir kimi möhkəm olsa da, rahat qazılırdı. Haradansa ağ paltarlı, saçı-saqqalı ağarmış bir qoca peyda olub ona yaxınlaşaraq;
– Nə qazırsan oğul? – deyə soruşdu.
– Gor qazıram, dədə, gor.
– Kimin üçün qazırsan goru, oğul? – soruşdu.
- Ürəyimdə ölmüş arzularım üçün dədə, deyə bilmədiyim sözlərim üçün dədə, cəsarətim üçün, özüm üçün dədəəə – deyə bağıraraq cavab verdi.
O, ürəyindəki bütün ölmüş arzularını meydanda dəfn etdi. Bir müddətdən sonra meydan böyük bir məzarlığa döndü. Başı elə qarışmışdı ki, insanların onu əhatəyə alıb heyrətlə baxdıqlarının fərqinə varmamışdı. Onun bayaqkı hayqırtısı insanları cəlb eləmişdi. Hər tərəfdən meydana adamlar axışırdı. Onlar məzarların üstünə gül dəstələri düzürdülər. Bəziləri də “fatihə” deyib salavat çevirirdilər.
Bayaqkı qoca isə bütün bunları seyr edə-edə dərin kədər içində pıçıldayırdı:
- Hanı o dediyim bəy ərənlər? Dünya mənimdir deyənlər! Onlar dəxi bu dünyaya gəldi keçdi, karvan kimi qondu köçdü. Əcəl aldı, yer gizlədi, fani dünya kimə qaldı?
Mərd diksindi, elə bil yatmışdı oyandı, ətrafa baxdı qocanı görmədi. Ancaq ürəyinə nəsə bir toxtatlıq gəldi, içində sanki bir qığılcım sönməkdə olan ümid işığını yandırdı. O, meydandakı tribunaya doğru addımlamağa başladı.
Meydan boş idi...Ara-sıra bahalı maşınlar şütüyürdü...
- 217
fevral 2019, Əbil H.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......