...
  • nağıl - şeirlər
  • Cəmilə Allahverdiyeva

  • NAĞIL № 21

    Damdabaca,
    Qaranlıqda, işıqda gəl,
    Gizlində yox, aşkarda gəl.
    Mən gətirməyim özün gəl...
    Sözümdə yox, fikrimdə yox,
    Gözümdə gəl!..
    Gəl,
    Susqunluğun son həddində,
    Hər gün bir günün cildində,
    Canıma qəsd istəyəndə!..
    Damdabacam,
    Sönmüş ocağdandır
    Tüstülənən bacam...
    Nağıl dolu Damdabacam!..
    Gələcəksən,
    Səni nağıl danışmağa qoymayacağam!
    Susacaqsan,
    Çünki mən danışacağam...
    Bilirsən,
    Nə qədər nağıl qoşmuşam...
    Deyəsən səni körpəlikdən
    Mən hər yerdə
    Uydurmuşam...
    Hər yerdə,-
    Mütəkkədə, evciklərdə,
    Işıq gələn pəncərədə,
    Tir-tir əsən cücərtidə,
    “Ağac” adlı rəfiqəmdə,
    Daha kimdə, daha nədə...
    Damdabacam,
    Sənə acam!..
    Gələcəksən,
    Əvvəlcə qollarımı boynuna sarıb
    Süst dayanacağam...
    Oturacaqsan,
    Tez ayaqlarına sarılıb
    Dizinə baş qoyacağam...
    Saçıma əl gəzdirəndə,
    Əlini tutub ovcumda sıxacağam...
    Üzümü ovcunda gizlədib,
    Öpəcəyəm, qoxlayacağam...
    Damdabacam,
    Səni getməyə qoymayacağam!
    Səni ömürlük yaşadacağam.
    Sənin üçün yaşayacağam!
    Yaşa,
    Mənim Üçün,
    Damdabacam!

    NAĞIL № 24

    Uçuşa hazıram!
    Yaşamadıqlarımdan
    Hər şeydən
    Dadmış kimi varam!
    Ancaq,
    Qəribə qəhər boğur məni...
    Qərib qəhər əslində
    Boğmamalıdır məni
    Uçuşa hazırkən!
    Amma boğur...
    Deməli,
    İ N S A N A M!
    Nisgilim, umu-küsüm qalır...
    Bir də,
    Canımı qarşıma qoyub,
    Tumarlamağım,
    Haqqını aramağım...
    Bacarsaydım, ona gördüyü,
    Hiss elədiyi
    Gözəllikdən
    Ağrısız, əzabsız zövq alaraq
    Yaşamağı verərdim!..
    Ya - şa - ma - ğı!..
    Yükdən azad,
    Qəhərsiz,
    Qəribsiz,
    Uçuşu verərdim!..

    NAĞIL № 36

    Burda qalmaq istəmirəm!
    Uzaqda,-
    Lap uzaqda bir işıq yanır...
    Deyəsən,
    Bacasından tüstü də qalxır...
    Yuxusuzam,
    Yorğunam və
    Acam.
    Lakin sonsuz bəxtiyaram,
    Çünki yanan işığa və
    Tüstüyə boylanıram!

    NAĞIL № 46

    Axşam düşcək yuxusu varmış kimi
    Yorğan altında yumaq kimi qıvrılan,
    Yastığa qısılan və
    Qaranlığın buz kimi soyuq,
    Daş kimi lal yaxasından yapışan
    Boğuq-boğuq hıçqıran!
    Nə böyük səadətmiş
    Yorğanın qucağı,
    Qaranlığın kor ocağı?!
    Orda,-
    Lap orda,
    -Sonsuz göylərdə,
    “Ağacları altından çaylar axan yerlərdə”
    Qaranlıq buz kimi qaralmayacaq,
    Yaxasından da daş asılmayacaq!..
    Deyin,
    Amin, amin!..

    NAĞIL № 51

    Yumdum barmaqlarımı ki,
    Qoruyum ovuclarımı...
    Ovcumda da qoruyacağam
    Barmaqlarımı...
    Yumruqlu qollarım olacaq!
    Kirpiklərimi sıxacağam ki,
    D Ü N Y A – portağal rəngində!..
    D Ü N Y A – masmavi rəngdə!..
    Canı bağışlayacağam
    Torpağa, ağaclara,
    Budaqlara, buludlara ki,
    Güclənib qaldıra bilsinlər məni
    Portağal rəngində dünyama...
    Mən alışdım bu dünyanı olduğu kimi görməyə...
    Dünyama özüm rəng çəkməyə,
    Sonsuzluğun rəngini çözməyə, görməyə...
    Biz hamımız zamana sığışdırılmışıq!
    Məkansızlıq, zamansızlıq arzusu ilə,
    Vecimizə gəlməsə belə...
    Günlər,
    Aylar var,
    Illər var.
    Hiss azadlığı lazımdır!
    Mənən ucalmaq,
    “Yerdəykən” göy üzündə qanadlanmaq, uçmaq...
    Maneə yaratmadan,
    İ N S A N olmaq!..
    D Ü N Y A olmaq!..
    “P L A N E T” olmaq lazımdır!..

    NAĞIL № 65 “SƏBRİN NAĞILI”

    Mən HAQQ pəncərəsində
    Oturmuşam HAQQ ilə!
    Üzbəüzəm, göz-gözəyəm
    -Qollar çiyindən kəsik,
    Saç-saqqalı ağarmış,
    Mavi gözlü SƏBR ilə...
    Zaman gəzir ortalıqda
    Uzun qara saçlarıyla
    Sağa-sola dəli kimi ağlayaraq,
    Gülərək...
    Şəkillər çəkir havada, –
    Qırmızı, narıncı gözlər...
    Yarı yuxulu, yarı oyaq, yarı kor
    Uzaqlara, sonsuzluğa dikilərək...
    Sonra dərhal o gözləri göz önündən itirərək, –
    Görmüşdün,
    Baxmışdın
    O göz kimi...
    Çəkilmişdin “şəkil” kimi
    Yaşanmışdın,
    Soldun getdin kölgə kimi...
    Danışacağın nağıl kimi...
    Zaman ortalıqda dəniz kimi
    Candan-cana doluşaraq,
    SƏBRDƏN mənə, məndən SƏBRƏ
    Dalğa kimi coşaraq,
    Ömründən pay daşıyaraq...
    SƏBRDƏN mənə, məndən SƏBRƏ
    Bir addım var ilsizləşib...
    Mənim iflic qollarımdan,
    SƏBRİN kəsik qollarından,
    Zamanın duzlu suyundan...
    Gözlər, yollar, illər, izlər –
    Ilsizləşib,
    Izsizləşib!..

    Nağıl № 67

    İndi, bu saat, bu dəqiqə
    Cumardım mən ağırlıqda,
    Mən boyda “daxmamın” içərisinə…
    Qapı-pəncərəmi bağlar,
    Pərdəni azca aralı saxlar, –
    Göy üzünü görməsəm ürəyim partlar, sıxılar deyə…
    Hə, üzümü ovcuma alıb, nəfəsimi tutar,
    Beləcə saniyələr azalar.
    Hə, əlbəttə azalar…
    Üzüntümün səssizlikdə, sükutda, nəhayət, –
    Süqutunda
    Boğulan ah-zarını
    Çəkərdim ciyərimə!..
    Dərd məni udunca
    Mən onu udardım.
    Gözlərim göy üzünə dikili donardım…
    İlahi rəhmətinə sığınar,
    Sığınar,
    Ürəyimin döyüntüsü yayılar vücuduma, canıma…
    Barmaqlarımdan OVCUMA!..
    Ovcumda tutub saxladığım zamana!



  • mart 2021, Cəmilə A.

  • 346
Payız Süvarisi (kinossenari)

Firuz Mustafa

Payız Süvarisi (kinossenari) Ən adi günlərin birində Paris şəhərində, lap dəqiq desək, Parisin cənubundakı Monparns məhəlləsində yaşayan iş adamı Jüsten Bursenin başına çox......

Nə günlərə qaldığımı bilməsin

زائـــور اوستاج

Bilməsin Qoy xəbər tutmasın sevgilim məndən, Nə qərara gəldiyimi bilməsin. Günorta demədən, gecə demədən, Gözyaşımı sildiyimi bilməsin. *** Qırıldı ümidlər, düşdümü suya?! Az qalsın sevincdən......

Qapı. Roman

Firuz Mustafa

Firuz Mustаfа zülmətə аçılаn Qаpı sаnкi həmin аnlаrdа tanrının göz yаşlаrı ilə islаnmış qurbаnlаrı qəbul еtməкdən yоrulmuşdu (каntаtа. rоmаn.) …Qapı… Müəllıfdən “...Qаpı...” 1986-88-ci illərdə qələmə......

Cənnət çiçəyi. Roman

Firuz Mustafa

Firuz Mustafanın “Cənnət çiçəyi” romanındakı hadisələr real və irreal zamanların çarpazlaşdığı məkanda baş verir.......

Boş otaqdakı stul

Tural İsmayılov

Adam hər axşam evə qayıdanda əvvəlcə işığı yandırmırdı. Qaranlıqda bir neçə dəqiqə oturur, pəncərədən küçəyə baxırdı. Küçə işıqları qarşıdakı binaların divarlarına düşür, insanların kölgələri bir-birinin......

Sinifdə Qaldı

Dəhnəli Məmməd Hacızadə

Onbir il bir sinifdə bir güldük,bir ağladıq. Neçə nurlu sabaha arzu-xəyal bağladıq. Yaddan çıxmır nə məktəb, nə sinif yoldaşları, Ağ məzərli qızların göyərçin baxışları. Məktəblə......

Əlahəzrət Söz

Firuz Mustafa

Ədəbiyyat. Ədəbi şəxsiyyətlər. Bakı-2023 Sizə təqdim olunan kitabda Firuz Mustafanın ədəbiyyat və ədəbi şəxsiyyətlər......

Idrakla Hissin Vəhdəti

Firuz Mustafa

Sаbır Bəşırоv (fəlsəfə doktoru) : Idrakla Hissin Vəhdəti Ədəbi portret Bakı “Araz”-2012 Elmi redaktor: Bədirxan Əhmədov Redaktor: Lalə Musaqızı Sabir Bəşirov : İdrakla......

Çaparaq Notlar

Firuz Mustafa

Qeydlər Etüdlər Bakı-2027 Təqdim edilən kitabda Firuz Mustafanın müxtəlif vaxtlarda qələmə aldığı çaparaq qeydlər, gündəliklərdən......

Sənə həsrolunur, Firuz...

Firuz Mustafa

Посвящается тебе, Фируз МУСТАФА ...................................................................................... Sənə həsr olunur, В книге, представленной вниманию читателей, собраны образчики поэзии, т.е. стихи посвященные Фирузу Мустафу. Среди авторов......