- Mamed
- Babək Abbaszadə
-
Tələsirdi, həm də evdən tələsdirirdilər.
5 yaşı olan kimi Mamedi məktəbə qoydular. Sonra proqramı götürə bilmədi. Təzədən müəllim tutdular, 5-ci sinifdə oxuyanda 3-cü, 7ci sinifdə oxuyanda 5-ci sinifin dərslərini evdə hazırlaşdırırdı.
Şahmata qoydular. Ən xoşuna gələn şey piyadanın vəzirə çevrilməyi idi. Mat eləmək elə də maraqli deyildi, bunun üçün gərək axıra kimi oynayasan. Buna da hövsələsi çatmırdı. Gedişləri təzəcə öyrənmişdi. Müəlliminə hörmət elədilər rayon turnirinə apardı. Bir az oynadı sonra darıxmağa başladı. Gördü ki, piyadalardan birinin qabağı açılıb, başladı qovmağa b4-b5, b5-b6, b6-b7... Birdə oyandı ki, rəqibi əlini uzadıb sağollaşır. Baxdı ki, şahı küncə dirəyib boğublar.
Qonşu Tahirin oğlu gözünün odunu almışdı. Atası tez idmana qoydu. Ayıbdı, rayonda filan eşidəllər, biabr olarıq. Nəslin adını batırır. Şpaqat açmağı tam öyrənməmişdi. Federasiyada işləyən dayısı düz-qoş elədi Yaponiyaya çempionata göndərdilər. Heç olmasa uşağın gözü açılsın... Osakadan olan bir oğlan vurub mədəsini dağıtdı. Huşunu itirdi, beyninə qan sızdı. Bütün heyət geri döndü ondan başqa. Mamed hələ Yaponiyada müalicə alırdı.
Rəssam olmağa qərar verdi. Gözü divardakı ağac rəsminə sataşdı. Dəhşətə gəldi. İlahi, bu qədər yarpaqların, bu qədər otların hamisini bir-bir çəkməyə gör neçə il vaxt lazımdi. Ürəyi sıxıldı, rəssamlığın başını buraxdı.
Universitetə qoydular. “Narxoz”un əmtəəşünaslığına. Bilmək olmaz bəlkə SSRİ qayıtdı. Həm sosializmdə iş tapmaq olar, həm də kapitalizmdə. Nazirlikdə işləyən əmisi söz verdi, ingilis dilini öyrən, gələn il təqaüdlə xaricdə oxumağa göndərim. Fikirləşdi xaricə getsə gərək birinci kursu orda təzədən oxuya. Yox 1 il itirmək olmazdı. 3 ilim qalıb birtəhər yola verim getsin.
- Odee aşağı məhlədə qalan Minayənin gədəsi. Getdi o boyda Almaniyada oxudu gəldi indi universitetde dərs keçir, o boyda əziyyətdən sonra – anası etiraz elədi – biz də deyirdik gələn kimi vəzifəyə gedəcək. Azacıq aşım, ağrımaz başım. Neynəyir eləsin, gözümüzün qabağında olsun. Gedər orda uşağın başına bir iş gələr. Ya da irağ evdən-eşikdən ləçərin biri yoldan çıxardar evlənib eləyər. Camaatın içində başı aşağı olarıq. Öz yanımda oxusun, diplomunu alan kimi əlini ilişdirərik bir yerə.
18 yaşı olmuşdu artıq. Başını boş buraxmaq olmazdı. Vaxtında evlən uşaqlar da tez böyüyüb özlərini çatdırsınlar - atası tez tez deyirdi. Hara çatdırsınlar? Nəyə çatdırsınlar? Bunu izah eləyən yox idi. Qəhrəmanımızın başını əvvəlcə bişirdilər, sonra bağladılar.
Qiz axtarmağa heç kimdə həvəs yox idi. Bir də onu axtar-araşdır. Hər dəfə gözəllik salonuna gedəndə izlə... Basıb dayısı qızı ilə evləndirdilər. Guya qıraqdan gətirəndə ağıl verir, gül kimi qızdı, gözümüzün qabağında, əlimizin içində böyüyüb – bunu da anası tez tez deyirdi.
Oğlu oldu. Adını Cəbrayıl qoydular. Amma evdə hamı ona Cəbiş deyirdi. Belə uzun adı axıra qədər deməyə heç kimin vaxtı yox idi, seriallara baxmaqdan.
Kişi gərək evə pul gətirsin, fikirləşirdi. Universitetin də bitməyinə hələ çox var idi. Dekanla danışdı. Dərsə getmirdi, yaxınliqdakı şadlıq evində ofisiant işləməyə başladı. Bir dəfə toyda bıçaqlaşma düşdü. Bütün ofisiantları basdılar içəri, Mamed də “çujoy poxmel” getdi. Atası min bir adama ağız açdı. Bir güclə çıxartdı.
Hərbiyə apardılar. Gedən kimi təklif etdilər. Bir il əsgər olmaqdansa ilyarımlıq zabit ol, ayda da filan qədər maaş. Onsuz da burda pul yığan deyiləm, bundansa tez qayıdıb özümə bir iş tapım. 500 manatdan işləsəm, 200 xərcləsəm 300 yığsam eləyir 6 aya 1800 manat – öz özünə deyirdi – bir ili birtəhər yola verim getsin. Sərf eləmirdi. İmtina elədi. Sonra evə zəng elədi, postda durmaq həm çətindir həm də təhlükəli. Yenə atası gəldi komandiri gördü, “xozvod”da “kaçeqar” qoydudurdu. Hərbidən sonra bir il iş axtardı.
8 ildir qazpuluyığan işləyir. 350 manat maaş, arada çak-çuku da olur. Maaşların qalxmağını gözləyir. Söz veriblər gələn il yox, o biri il yanvarın 1-dən artıracaqlar.
Onunla eyni ildə doğulan, Səmayənin oğlu hələ də orda-burda sülənir. İndi də deyillər İspaniyadadır. Allah qoymasa nə vaxt ev-eşik sahibi olacaq, nə vaxt evlənəcək, nə vaxt əli çörəyə çatacaq – anası fəxrlə məhlədə danışırdı. Ona kimi biz Cəbişi evləndirəcik. - 119
oktyabr 2017, Babək A.
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
O gün Şəkiyə getdik, Yaxşı görək, daa dimə. Eşit,gör nə eşitdik, Yaxşı görək, daa dimə. Xan qayıdıf gəlitdi, Halımıza gülütdü. Bə diyirdoz ölütdü? Yaxşı görək,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Bu yerlərdə bir el var, Bilooz,diyim haindi. Burda şipşirin dil var, Cözoo yiyim haindi. Hayva böyun əyitdi, Sararalıtdı,dəyitdi. Ceem cööm cəlitdi? Toydan ciyim haindi. Giriş......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Gəl açaq biz xoruza bir qafiyə , Quqquluqu. Hələ kimsə yazmayıb,sirr qafiyə Quqquluqu. Paylaşır öz səsini mələk gördükdə bu qərib, Dərk etməz insan oğlu dürr......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Niyə kinli olduğun soruşdular dəvədən. Dəvə də,hirsli-hirsli tez çıxdı hövsələdən. Dedi: -mən bu həyatın acısını yaşadım, Duz dedilər daşıdım. Qənd dedilər daşıdım. Canla-başla getmişəm ağamın......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Alar qucağına bizi bu dünya, Biz ona lap körpə yaşdan . Açıb vərəqlərik hər səhifəsini, Çalışıb əvvəldən,başdan . Aldadar dünyanın ləzzəti,duzu, İstərik çoxunu,bəs edər azı.......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
gizlədər hər sirrini. Saxlar əl çatmaz yerdə zinətini,dürrünü. Baxıb göyün üzünə, sinəsi qübar eylər. Pıçıldaşar ləpələr, həya eylər,ar eylər. ,......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Biri vardı, biri yoxdu, olan səndin, olmayansa sənsiz günüm. Nə azıydı,nə çoxuydu, səndən qeyri gün yoxuydu başqasını düşünüm. Bir sən vardın, düşüncəmin sənsiz günü yox......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Öz könül bağına baxsan azacıq, Görərsən ətirli çiçəkdi . Alıb ətrafını qönçə,tumurcuq, Açılan təzətər ləçəkdi . sız bir dünya dəyməz gözünə, Kimdi sığdırmayan onu özünə?......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Görərsən gəzsən əgər dünyada bir danə Bakı. Xəzərin sahilində bərq vuran dürdanə Bakı. Xəzərdir badəsində meyxoş edən piyaləsi, Əyləşibdir taxtında bənzəyir sultanə Bakı. Canıının parçasıdır......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Burda hər tərəfi qar örtüb gülüm, Yenə xəyallarım baş alıb göyə. Birgə seyr edəydik,istədi könlüm, Düşündüm sən qarı sevirsən deyə. Qartop oynayaydıq uşaqlar kimi, Ayaq......