- Mamed
- Babək Abbaszadə
-
Tələsirdi, həm də evdən tələsdirirdilər.
5 yaşı olan kimi Mamedi məktəbə qoydular. Sonra proqramı götürə bilmədi. Təzədən müəllim tutdular, 5-ci sinifdə oxuyanda 3-cü, 7ci sinifdə oxuyanda 5-ci sinifin dərslərini evdə hazırlaşdırırdı.
Şahmata qoydular. Ən xoşuna gələn şey piyadanın vəzirə çevrilməyi idi. Mat eləmək elə də maraqli deyildi, bunun üçün gərək axıra kimi oynayasan. Buna da hövsələsi çatmırdı. Gedişləri təzəcə öyrənmişdi. Müəlliminə hörmət elədilər rayon turnirinə apardı. Bir az oynadı sonra darıxmağa başladı. Gördü ki, piyadalardan birinin qabağı açılıb, başladı qovmağa b4-b5, b5-b6, b6-b7... Birdə oyandı ki, rəqibi əlini uzadıb sağollaşır. Baxdı ki, şahı küncə dirəyib boğublar.
Qonşu Tahirin oğlu gözünün odunu almışdı. Atası tez idmana qoydu. Ayıbdı, rayonda filan eşidəllər, biabr olarıq. Nəslin adını batırır. Şpaqat açmağı tam öyrənməmişdi. Federasiyada işləyən dayısı düz-qoş elədi Yaponiyaya çempionata göndərdilər. Heç olmasa uşağın gözü açılsın... Osakadan olan bir oğlan vurub mədəsini dağıtdı. Huşunu itirdi, beyninə qan sızdı. Bütün heyət geri döndü ondan başqa. Mamed hələ Yaponiyada müalicə alırdı.
Rəssam olmağa qərar verdi. Gözü divardakı ağac rəsminə sataşdı. Dəhşətə gəldi. İlahi, bu qədər yarpaqların, bu qədər otların hamisini bir-bir çəkməyə gör neçə il vaxt lazımdi. Ürəyi sıxıldı, rəssamlığın başını buraxdı.
Universitetə qoydular. “Narxoz”un əmtəəşünaslığına. Bilmək olmaz bəlkə SSRİ qayıtdı. Həm sosializmdə iş tapmaq olar, həm də kapitalizmdə. Nazirlikdə işləyən əmisi söz verdi, ingilis dilini öyrən, gələn il təqaüdlə xaricdə oxumağa göndərim. Fikirləşdi xaricə getsə gərək birinci kursu orda təzədən oxuya. Yox 1 il itirmək olmazdı. 3 ilim qalıb birtəhər yola verim getsin.
- Odee aşağı məhlədə qalan Minayənin gədəsi. Getdi o boyda Almaniyada oxudu gəldi indi universitetde dərs keçir, o boyda əziyyətdən sonra – anası etiraz elədi – biz də deyirdik gələn kimi vəzifəyə gedəcək. Azacıq aşım, ağrımaz başım. Neynəyir eləsin, gözümüzün qabağında olsun. Gedər orda uşağın başına bir iş gələr. Ya da irağ evdən-eşikdən ləçərin biri yoldan çıxardar evlənib eləyər. Camaatın içində başı aşağı olarıq. Öz yanımda oxusun, diplomunu alan kimi əlini ilişdirərik bir yerə.
18 yaşı olmuşdu artıq. Başını boş buraxmaq olmazdı. Vaxtında evlən uşaqlar da tez böyüyüb özlərini çatdırsınlar - atası tez tez deyirdi. Hara çatdırsınlar? Nəyə çatdırsınlar? Bunu izah eləyən yox idi. Qəhrəmanımızın başını əvvəlcə bişirdilər, sonra bağladılar.
Qiz axtarmağa heç kimdə həvəs yox idi. Bir də onu axtar-araşdır. Hər dəfə gözəllik salonuna gedəndə izlə... Basıb dayısı qızı ilə evləndirdilər. Guya qıraqdan gətirəndə ağıl verir, gül kimi qızdı, gözümüzün qabağında, əlimizin içində böyüyüb – bunu da anası tez tez deyirdi.
Oğlu oldu. Adını Cəbrayıl qoydular. Amma evdə hamı ona Cəbiş deyirdi. Belə uzun adı axıra qədər deməyə heç kimin vaxtı yox idi, seriallara baxmaqdan.
Kişi gərək evə pul gətirsin, fikirləşirdi. Universitetin də bitməyinə hələ çox var idi. Dekanla danışdı. Dərsə getmirdi, yaxınliqdakı şadlıq evində ofisiant işləməyə başladı. Bir dəfə toyda bıçaqlaşma düşdü. Bütün ofisiantları basdılar içəri, Mamed də “çujoy poxmel” getdi. Atası min bir adama ağız açdı. Bir güclə çıxartdı.
Hərbiyə apardılar. Gedən kimi təklif etdilər. Bir il əsgər olmaqdansa ilyarımlıq zabit ol, ayda da filan qədər maaş. Onsuz da burda pul yığan deyiləm, bundansa tez qayıdıb özümə bir iş tapım. 500 manatdan işləsəm, 200 xərcləsəm 300 yığsam eləyir 6 aya 1800 manat – öz özünə deyirdi – bir ili birtəhər yola verim getsin. Sərf eləmirdi. İmtina elədi. Sonra evə zəng elədi, postda durmaq həm çətindir həm də təhlükəli. Yenə atası gəldi komandiri gördü, “xozvod”da “kaçeqar” qoydudurdu. Hərbidən sonra bir il iş axtardı.
8 ildir qazpuluyığan işləyir. 350 manat maaş, arada çak-çuku da olur. Maaşların qalxmağını gözləyir. Söz veriblər gələn il yox, o biri il yanvarın 1-dən artıracaqlar.
Onunla eyni ildə doğulan, Səmayənin oğlu hələ də orda-burda sülənir. İndi də deyillər İspaniyadadır. Allah qoymasa nə vaxt ev-eşik sahibi olacaq, nə vaxt evlənəcək, nə vaxt əli çörəyə çatacaq – anası fəxrlə məhlədə danışırdı. Ona kimi biz Cəbişi evləndirəcik. - 130
oktyabr 2017, Babək A.
Roni Xamilyon
Dünyamda oldu Sevdirmədi Heç sənsiz Həyat mənə bağlıydı Etdi məni puç sənsiz Dərdlər Yadıma düşmür Deyil mənə vec sənsiz Sən məcbur eyləyirsən Gecələr Yenə......
Roni Xamilyon
Əllərinlə qazdın qəbrimi mənim Gülərək aldın əlimdən canı Günahkar mən özüm səbəbkarsa sən Yenə Aldandim çünki Neynim Bacarmadım Unutmağı Unutmagi Asand bilmə Özünlə......
Roni Xamilyon
Sevdim Dəli rüzgar kimi Dəyə bilmədim tellərinə Qismət olmadı sevib sevilmək Atdım ən dərinə Görsən Bəlkə Bir Yerdə Adımı Ya Şəklimi İntizarda Qoyma Məni Bir......
Roni Xamilyon
Sənə doluyam Sənə Doluyam Hisslərimlə Ya Boğulam Dənizində Ya ömr edim Hər izində Doluyam Bir Qədəh kimi Dəliyəm Gülündə Şeh kimi Yaylım axım......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
Məni bilmək istəsən, Bil, mən o mən deyiləm. Gülməyimə baxma sən, Könüldə şən deyiləm. Çəkdiyim acıları, Sevginlə ovuduram. Kövrəlib göz yaşımı, Damla-damla uduram. Məni bilmək......
Dəhnəli Məmməd Hacızadə
ruh kimi gəlib, İpək saçlarına sığal çəkirəm. Eşidib səsini şirin dilindən, Gah şəkər çəkirəm,gah bal çəkirəm. Duyunca həsrəti dəniz gözündə, Sanıram özümü sənin......
Şümşəd Hüseynova
Həyat vaxt ədalətli olmadı. vaxt eyni yerdən baxmaq olmur həyata. Bəziləri həyata bir addım öndə başlayır, bizim kimiləri isə geridən, onların ardınca yaralar......
Şümşəd Hüseynova
Getmək istərəm bir qış səhəri — Qoyub yurdu, eli, şəhəri. Qoy ağlasın hamı, Fəryadlar göyə çəkilsin. Qırx gün verin, Yağışlar yerdən çəkilsin. , Tanrım,......
Şümşəd Hüseynova
Gözlərim yollardan yığışmır bir an, hər tində, hər küncdə . Bayaq da birinə gözüm sataşdı Gözlərim sən sandı, aldandı yenə... Daha dözmür ürək, açılmır......
Şümşəd Hüseynova
Bir payız səhəri gözlərimi açdığım andan üşüyürdüm. Yerim isti idi, ancaq mən niyəsə buz kimi idim. Ağlamaq istədim, ancaq göz yaşlarım qəsdimə durdu. Sanki həyat......